Martes, Pebrero 4, 2014

Trees by Joyce Kilmer

Trees

I think that I shall never see
A poem lovely as a tree.

A tree whose hungry mouth is prest
Against the earth's sweet flowing breast;

A tree that looks at God all day,
And lifts her leafy arms to pray;

A tree that may in summer wear
A nest of robins in her hair;

Upon whose bosom snow has lain;
Who intimately lives with rain.

Poems are made by fools like me,
But only God can make a tree. 

The Little Rain by Tu Fu

Oh! She is good, the little rain! And well
She knows our need 
Who cometh in the time of spring to aid
The sun-drawn seed; 
She wanders with a friendly wind through
Silent night’s unseen, 
The furrows feel her happy tears, 
and lo! The land is green.

Last night, cloud-shadows gloomed
The path that winds to my abode,
And the torches of the river boats
Like angry meteors glowed.
Today, fresh colors break the soil, and
Butterflies take wing
Down, broidered lawns all bright with
Pearls in the garden of the king.

Translated by L. Crammer-Byug

Lunes, Abril 22, 2013

Si Tamuneneng Ko

Isang lumang awitin sa lalawigan ng Batangas, Isang pamanang pampanitikan!



 Ang Tamuneneng ko ay ayaw pumanhik
Ang dinadahilan hagdan ay tagilid
Pinangakuan kong aking itutuwid
Ang Tamuneneng ko'y saka pa pumanhik

Ang Tamuneneng ko ay ayaw pumasok
Ang dinadahilan pinto ay makipot
Pinangakuan kong aking iiipod
Ang Tamuneneng ko'y saka pa pumasok

Ang Tamuneneng ko ay ayaw umupo
Ang dinadahilan ay wala raw bangko
Pinangakuan kong kahit silyang mapako
Ang Tamuneneng ko ay saka pa umupo

Ang Tamuneneng ko ay ayaw kumain
Ang dinadahila'y hilaw raw ang kanin
Pinangakuan kong aking lulutuin
Ang Tamuneneng ko'y saka pa kumain

Ang tamuneneng ko ay ayaw uminom
Ang dinadahila'y tubig raw ay may lason
Pinangakuan kong aking itatapon
Ang Tamuneneng ko'y saka pa uminom

Ang Tamuneneng ko'y ayaw tumulog
Ang dinadahilan ay maraming lamok
Pinangakuan kong bibigyan ng kumot
Ang Tamuneneng ko'y saka pa natulog